We zijn een beetje achter met onze verhalen. Onze excuses daarvoor, maar we hebben een goede reden. De nacht van 18 op 19 mei hebben we in ons tentje geslapen: geen internet. De nacht van 19 op 20 mei hebben we in de auto geslapen. Inderdaad, in de auto. ALLES was al volgeboekt. We hebben 3-4 uur rondgereden en hebben dan maar beslist ons ergens langs de weg in een wegeltje te parkeren en er het beste van te maken: geen internet. De nacht van 20 op 21 mei: te moe om nog een verhaaltje te schrijven.

Maar dus, op de mooie ochtend van 18 mei hebben we La Purisima Mission bezocht, een van de 21 missions gesticht door de Spanjaarden in Californië om iet of wat invloed te hebben over de streek en andere naties voor te zijn. Deze missie is ook best gerestaureerd. Het is er mooi en leuk wandelen. Het lijkt een beetje op een grote boerderij met een grote moestuin en dieren. Hier heeft een Spaanse missionaris met enkele Spaanse soldaten de lokale indianen (meestal tegen hun zin) bekeerd en beroepen aangeleerd (schoenmaker, metselaar...) met als doel deze mensen als werkmensen te gebruiken. Goed voor Spanje!

We rijden een halfuurtje verder en komen in Nojoqui Falls. We eten er onze picknick maar worden abrupt weggejaagd door een bende luidruchtige Amerikanen. Weg rust en stilte. We maken de kleine wandeling van 15min naar en van de waterval. Overal staan bordjes dat we moeten oppassen voor Mountain Lions en dat je veel geluid moet maken om niet verrast te worden. De waterval is omrings door mooie groene planten maar is zelf maar een stroompje dat naar beneden glijdt via de rotsen. In Yosemite NP zouden we een echte ferme waterval moeten zien.

In de namiddag bezoeken we het stadje Solvang. De naam doet al vermoeden dat dit stadje gesticht is door Denen. Vreemd! Solvang is een gezellig stadje met veel winkeltjes en 8 windmolentjes. Er blijkt ook een Belgian Café te zijn die pannenkoeken serveren, maar ze zijn allemaal gevuld: eerder middag- of avondeten. 'Maar wij willen een pannenkoek met suiker of zo, een verwenbordje zoals aan zeeeee'. Het mooie weer lokt ons naar een ijskraampje.

We rijden verder via de Pacific Highway 1 richting noorden en passeren de Morro Bay. In deze baai vinden we een berg net aan zee. De berg is een overblijfsel van een vulkaan die hier miljoenen jaren geleden is ontstaan. Sterker nog, de vulkaan is volledig verdwenen en wat wij zien is de binnenkant waarlangs alle lava naar buiten stroomde. Een mooi voorbeeld van erosie...

Langs de Pacific Highway 1 zijn er veel leuke dorpjes te bezoeken. Maar wij kiezen ervoor om er morgen een paar te doen wat meer noordelijk. De avond valt en we hebben nog niet gegeten, onze campingplaats is nog onzeker (iets via internet gevonden in de bossen) en de benzine begint op te geraken. Wanneer we eindelijk de afslag vinden voor de camping, begint het avontuur. We kronkelen de bergen wanneer plots een lampje aanschiet: Fuel Low. Uh-oh! De camping blijkt 14 mijl (+- 21 km) ver te liggen. Het is er wel tof, onder de bomen en aan een riviertje. Slaapplaats: check. We hebben een benzinestation gezien enkele km terug via de Pacific Highway 1, maar die was redelijk duur. Geen andere keuze. De zon verdwijnt stilaan achter de horizon, we hebben honger en vooral, de benzine is ver op. Het lijkt wel mijlenver te liggen. Als we de benzinepompen zien opduiken vanachter een heuvel beginnen we bijna maniakaal te lachen. Oef! We hebben het gehaald. We kunnen daar ook iets eten, ideaal.

De rit terug naar de camping duurt een uur, in de donker, langs kronkelende wegjes. We komen rond 22u eindelijk aan en kruipen snel in onze tent met dikke truien. We hebben beter geslapen dan onze eerste nacht in de tent maar het was toch nog fris. Om 6u staan we op voor de volgende dag goed en lekker vroeg te beginnen.