Het is 6 uur 's morgens als we opstaan, samen met de zon. We ruimen snel onze tent op zodat we snel in de auto kunnen kruipen, hoewel die ook koud is. We're shaking so hard, it's like we're dancing. We vertrekken snel richting de South Rim van de Grand Canyon, de drukst bezochte rim. Maar het is maandag en het is nog vroeg. Zeker als we plots zien dat het eigenlijk nog maar 5 uur is (de tijd in Utah, waar we de laatste 3 dagen vertoefden, is 1 uur verder). Ook goed, meer tijd om op ons gemak alles te bezichtigen.

Na enkele stops langs de South Rim komen we aan in de Visitor Center. De parking is er al iets voller, hoewel het nog maar 9u30 is. Een film van 30min legt uit hoe de Grand Canyon ontstaan is. Jawadde dadde, ongelofelijk hoe de natuur en tijd zoiets kunnen vormen. Na de film en de informatieve bordjes gaan we nog even naar Mather Point op 500m van de Visitor Center. Hier krijgen we ook een mooi zicht over de Grand Canyon. Het is er zo groot dat je er stil van wordt, maar de bussen Franse, Engelse en, hoe kan het ook anders, Japanse toeristen transformeren die stilte in een kakofonie van 'Wooaa c'est énorme... This is really amazing... Cheng woang Chong chang '. Wegwezeuh! Hier zijn grote wandelingen te doen waarbij je in de Grand Canyon kunt afdalen, maar die duren minstens 5-6 uur en die tijd hebben we niet. Niet zo erg, we zijn enkele dagen geleden nog op de bodem geland met de helikopter in een ander deel van de GC: de West Rim. Daar kon je trouwens de Colorado River veel beter zien.

We rijden rond de middag door naar Wupatki National Monument, een minder bekend parkje midden in de groen-gele grasvelden dat op 1uur rijden is van Flagstaff. Het decor is plots helemaal anders en het gras lijkt volgens Annelore 'ongelofelijk zacht zoals een dekentje'. Het lijkt op duingras. Hier zijn ruïnes te zien, van de Ancient Pueblo People, voorouders van verschillende Indianenstammen vandaag. Na de uitbarsting van Sunset Crater Volcano heeft dit volkje beslist om er in het dorre landschap te wonen omdat de grond er iets vruchtbaarder was en beter water kon ophouden door de lavasteen en assen. We doen er een kleine wandeling rond de grootste ruïne. Hier zou blijkbaar 100 kamertjes geweest zijn waarin zo'n 75 tot 100 mensen woonden zoals in een soort commune. De mannen bouwden de huizen gingen jagen en stonden op de velden, de vrouwen onderhielden de gebouwen, zorgden dat het huishouden goed draaide, en waren eigenlijk het hart van de commune.

Wupatki NM hoort samen met een nog kleiner parkje: Sunset Crater Volcano, een relatief jonge vulkaan die rond 1040-1100 ontstaan en uitgebarsten is. Je kunt er een scenic drive doen die het ene park met het andere verbindt. Hier maken we ook een kleine wandeling tot aan de voet van de vulkaan, tussen de lavastenen. Vroeger kon men tot de top van de vulkaan wandelen, maar de vele toeristen die op en af de berg liepen, zorgden ervoor dat de kleine losse lavasteentjes begonnen te verschuiven en de berg zo 'littekens' kreeg. Daarom werd er al vroeg beslist om die wandelingen te verbieden. Vandaag de dag zijn de littekens bijna volledig weg, maar 40 jaar terug kon je ze nog goed zien: niet mooi. We hebben dus chance.

Rond 17 uur vertrekken we westwaarts. We rijden van Flagstaff richting Kingman en doen een stuk van de Historic Route 66. Het eerste dorpje is vree wijs, met oude auto's die lijken op de figuurtjes uit Cars. Oude bars en restaurantjes vullen het straatbeeld. We beslissen om door te rijden naar de volgende dorpjes langs de baan om daar iets te eten maar de teleurstelling is groot als het ene na het andere dorp alleen maar 'white trailer trash' lijkt te zijn. Overal campingwagens met natuurlijk een vette Dodge Ram of Ford pick-up voor de deur.

Uiteindelijk komen we aan in Kingman, het is al 20u. We zoeken snel iets om te eten, de Chinees zodat we niet weer een burger met frieten of sandwich met 876543 plakken vlees moeten eten. Crappy restaurant maar het eten is wel ok. Langs de baan vinden we ons nog een goedkoop motel voor 33 dollar. De kamer is... om te slapen en weer weg te wezen.

We zijn nu bijna 10u 's morgens: tijd voor door te rijden richting: LA. Vandaag zeggen we de woestijnen en dorre landschappen en nationale parken gedag voor de drukte en bling bling en koele Grote Oceaanbries van LA. Dit wordt een rit van 5uur.