Voor we naar Antelope Canyon vertrekken, doen we nog een paar boodschappen in Wal-Mart Supercenter. We vinden er toevallig een tussenstuk om onze fotocamera in de auto te kunnen opladen. Hierdoor kunnen we wel kamperen! We kopen dan ook een tent en 2 slaapmatjes. En nu richting Antelope.

We hebben geluk. Net bij het aankomen start een rondleiding in Antelope Canyon met een hippe indiaan.Antelope Canyon bestaat uit twee kleine canyons, Lower Antelope Canyon en Upper Antelope Canyon. Het gaat hier om zogenaamde slot canyons: smalle kloven die door water of modder zijn uitgesleten. We kiezen ervoor de minder bezochte Lower Antelope Canyon te bezoeken. Deze canyon is veel smaller en moeilijker te bereiken. De rondleiding duurt ongeveer een uur. We zijn met een groepje van een vijftiental personen die tegelijkertijd in de Canyon mogen. We nemen foto's en bewonderen de bijzondere lichteffectendoordat op een aantal plaatsen de zonestralen door smalle openingen naar binnen schijnen. Onze gids speelt tijdens de rondleiding enkele rustige liedjes op een dubbele indianenfluit. Hij geeft ons ook tips hoe we best foto's kunnen nemen. 'Leuk' weetje: in 1997 zijn hier 11 mensen verdronken tijdens een onverwachte flash flood (een modderstroom die plots door de canyon raast na hevige regen).

In de namiddag rijden we verder naar een Western Classic decor: Monument Valley, vooral bekend om de 3 'buttes'. Onder andere 'The Searchers' met John Wayne werd er gefilmd. Dit park bevindt zich middenin het terretorium van de Navajo Indianen. We kunnen er met de eigen wagen tussen de buttes rijden. De rit duurt ongeveer 2 uur met onze Chevy Cruz. Een 4x4 zou hier wel handig geweest zijn want onze cruz had wel eventjes moeite om een zanderige helling op te geraken. De omgeving is er prachtig. Bij elke butte of pinnacle is er een figuur te herkennen. Zo is er de Elephant Butte, Cammel Butte, Three sisters, the Thumb... Het was een heuse zoektocht! Onze eigen verbeelding vond zelf ook nog leuke figuren zoals een neushoorn, een koppeltje dat elkaar zoent (hoewel Gregory enkel maar een raar ventje zag).

Tegen het einde van de namiddag reden we door naar Cameron om er te overnachten, met een stop in Tuba City voor ons avondeten. We vinden er een typisch south western restaurantje dat er wel leuk uitziet en waar we ook iets anders kunnen krijgen dan hamburgers of sandwiches. Rijst met kip en groentjes lijkt ons wel wat, maar de ober beveelt ons de Club Salad aan omdat die veel groentjes bevat: een berg sla met 3 kerstomaten, een schel avocado en ewa stukjes kiek. Great... Dit leek eerder een gerecht voor ons konijn, maar die zit jammer genoeg in België.

Ondertussen zakt de zon en zoeken we een plaatsje om te kamperen. We vinden een afgelegen meertje met enkele bomen en veel koeievlaaien. Dit is dus een wei... maar hier kunnen we ongemerkt wildkamperen. De nacht valt al snel en het wordt steeds kouder. Brrr.

Om 05u staan we al op samen met de zon en blij dat de nacht voorbij is. Dunne matjes, harde grond, slaapzakken te dun, nacht te koud...Maar de mooie sterrenhemel maakte veel goed.